กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ลู่เหวินโจวรู้จักความสามารถในการดื่มเหล้าของตัวเองดีพอสมควร
แต่ดื่มเก่งหรือไม่เก่ง ไม่ใช่พวกเขาพูดเองว่าได้ ต้องให้หนิงหรานเป็นคนตัดสิน...
“ได้ งั้นผมไปตอนนี้เลย เหยียนเหยียนอยู่บ้านไหม”
ฉีอวี่ไป๋จุดบุหรี่หนึ่งมวน กะว่าอีกสักพักจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วค่อยไป
จะได้ไม่ให้กลิ่นบุหรี่ติดตัวไปรบกวนเด็ก
“กำลังนอนกลางวัน”
“งั้นรอผมหนึ่งชั่วโมง”
ฉีอวี่ไป๋รับคำ วางสายแล้วสูบไปสองคำก็ดับบุหรี่
“คุณชายฉี ไม่เล่นต่ออีกสักหน่อยหรือ”
“ไปบ้านพี่เหวิน ไว้วันหลังค่อยเล่น”