ตอนที่ 62 พ่อคิดถึงจนจะร้องไห้แล้ว

ระหว่างทาง หนิงหรานคิดอยู่นาน ในแง่หนึ่งเธอคิดว่าลู่เหวินโจวไม่ร้องไห้

แต่เหยียนเหยียนก็ไม่ใช่เด็กที่โกหก

เธอรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย สวมผ้าปิดตาแล้วหลับตาพักผ่อน

แต่ในใจมีเรื่องกังวล ถึงจะหลับตาก็ไม่มีอาการง่วงแม้แต่นิดเดียว

“พี่หราน นี่เป็นของที่ป้าแม่บ้านตระกูลลู่ยัดให้ฉัน บอกให้ฉันส่งต่อให้พี่”

เฉิงเจินเห็นหนิงหรานนอนไม่หลับ จึงวางถุงที่ป้าเจียงให้ไว้ข้างมือเธอ

หนิงหรานเปิดถุงดูแวบหนึ่ง ข้างในมียาแก้ปวด ชนิดนี้ออกฤทธิ์ค่อนข้างอ่อน