กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ผมจำได้หมดแล้ว พี่สาว”
“ไปตรวจความปลอดภัยเถอะ”
สิ่งที่หนิงหรานควรกำชับ เธอพูดกับเขาไปหลายครั้งแล้ว
โคลอี้ขานรับ เดินไปทางจุดตรวจความปลอดภัย 2 ก้าว ก่อนจะหยุดลงกะทันหัน แล้วหันกลับมากอดลู่เหวินโจว
ตอนแรกหนิงหรานคิดว่าเขากอดคนผิด จนกระทั่งโคลอี้เอ่ยปากกับชายหนุ่ม
“พี่เขย ต้องดูแลพี่สาวของผมให้ดี”
“วางใจได้”
จริง ๆ แล้วโคลอี้ยังอยากพูดอะไรอีกหลายอย่าง แต่ก็กลัวว่าถ้าพูดมากเกินไป หนิงหรานจะไม่พอใจ
หลังจากทิ้งคำพูดนั้นไว้กับลู่เหวินโจว โคลอี้ก็หันหลังเดินจากไปทันที จนกระทั่งเข้าไปถึงจุดตรวจความปลอดภัย เขาก็ไม่หันกลับมาอีก