กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
สายตาของหนิงหรานจับจ้องไปที่ใบหน้าของอีกฝ่าย
“ถ้าเธอคิดว่าใบหน้าตัวเองดีพอ ก็ลองไปยั่วยวนดูได้นะ”
คนบางคนนี่ช่างไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย…
“เราไม่มีทางหน้าด้านเหมือนเธอหรอก!”
“ก็เพราะพวกเธอหน้าตาไม่ดีไง ลู่เหวินโจวจึงไม่แล”
ในเมื่อต่างเป็นผู้หญิง หนิงหรานย่อมรู้ดีว่าพูดอย่างไรให้พวกเธอรับไม่ได้
เป็นจริงอย่างที่คิด หลังเธอพูดจบ อีกฝ่ายก็เริ่มโมโหจนทำอะไรไม่ได้
สุดท้ายครูโรงเรียนอนุบาลต้องมาดึงตัวแม่ของเด็ก ๆ พวกนี้ออกไป
ต่อไปหนิงหรานก็ต้องเข้าร่วมกิจกรรมหลายรายการกับลู่เหวินโจวและเหยียนเหยียน
เธอไม่ได้ปล่อยให้คำพูดของพ่อแม่คนอื่น ๆ มาทำให้อารมณ์เสีย