กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หนิงหรานนอนหลับไปหนึ่งคืน ความเหนื่อยล้าทั่วร่างหายไปกว่าครึ่ง แม้จะตื่นแล้ว แต่ก็ยังไม่ค่อยอยากลุกจากเตียง
หลังได้ยินเสียงเคาะประตูจากด้านนอก เธอก็เปิดผ้าห่มออกด้วยความสงสัย
เวลานี้ใครจะมาห้องของเธอกัน?
ลู่เหวินโจวเป็นไปไม่ได้ ป้าเจียงก็เป็นไปไม่ได้ เช่นนั้นก็เหลือแค่ลู่สือเหยียนแล้ว...
หนิงหรานเปิดประตูห้องนอนใหญ่ และก็เห็นเจ้าตัวเล็กยืนกอดหมอนอยู่หน้าประตูจริง ๆ
“ลูกมาที่นี่ได้ยังไง?”
“เหยียนเหยียนอยากนอนเป็นเพื่อนแม่สักหน่อย”
เจ้าตัวเล็กยื่นมือออกมา กะระยะให้หนิงหรานดู
“งั้นรีบเข้ามา แม่จะเปิดเปปป้าพิกให้ลูกดูหนึ่งตอน”