กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ตอนที่ได้ยินหนิงหรานพูดว่าจะย้ายกลับมา มือของลู่เหวินโจวที่วางอยู่ใต้โต๊ะก็เผลอกำแน่นขึ้น
“ที่นี่เดิมทีก็เป็นบ้านของคุณอยู่แล้ว ห้องก็มีป้าเจียงคอยทำความสะอาดให้ตลอด”
เขาเองก็เฝ้ารอให้หนิงหรานกลับมาอยู่เสมอ……
ลู่เหวินโจวแสร้งทำเป็นสบาย ๆ แล้วพยักหน้า
“คุณเป็น… คุณเป็นแม่ของเหยียนเหยียน จะกลับบ้านก็ไม่จำเป็นต้องถามอะไรทั้งนั้น”
หนิงหรานยกมุมปากขึ้น ก่อนจะพูดกับชายหนุ่มว่า ‘ขอบคุณ’
“อีกสักพักฉันอยากจะทำหนังสือรับรองทรัพย์สินและทรัพย์สินทั้งหมดที่อยู่ในชื่อของฉัน ฉันอยากเก็บของพวกนี้ไว้ให้ลูก”
“ทำไมจู่ ๆ ถึงตัดสินใจแบบนี้?”