กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 487 ตอนจบ (ตอนแรก)
วันส่งท้ายปีเก่านี้
หิมะตกมาทั้งวัน จนกระทั่งพลบค่ำก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
บนทางเดินขึ้นเขามีหิมะสีขาวทับถมกันเป็นชั้นหนา
โคมแดงใบใหญ่ที่เขาด้านหลังถูกแขวนขึ้นแต่หัววัน พอมองจากไกลๆ ก็ดูคล้ายพวงลูกพลับอุ่นๆ ที่ห้อยอยู่กลางอากาศ ลมพัดมาทีก็แกว่งไกวที ส่องแสงนวลตาชวนอบอุ่นใจ
ข้างนอกหิมะโปรยปราย ข้างในครัวกลับคึกคักวุ่นวายสุดขีด
เสิ่นอี๋เฟิงเหยียบอยู่บนม้านั่งตัวเล็ก เส้นเลือดที่หน้าผากเต้นตุบๆ
“อาจารย์! นี่เนื้อห่านแดงนะขอรับ ท่านจะใช้เปลวไฟน้ำแข็งย่างไม่ได้! ไฟแรงไปเนื้อจะเหนียวแห้ง เคี้ยวไม่เข้า”