ตอนที่ 481 งั้น~ยก~ให้~เจ้า~แล้ว~กัน~

ตอนที่ 481 งั้น~ยก~ให้~เจ้า~แล้ว~กัน~

เรือนสุเมรุ

เงาสีแดงวูบผ่านไป

มือซ้ายของจู้จิ่วเกอกำซานจาเคลือบน้ำตาล มือขวาถือเนื้อย่างมันเยิ้มชิ้นโต ที่ข้อมือมีขนมดอกหลิงซวงแขวนอยู่ ในแขนเสื้อยังยัดของกินเล่นหอมกรุ่นไว้อีกเพียบ บนคอก็คล้องของขบเคี้ยวสารพัดอย่าง

ถึงขั้นคิดคำพูดปลอบใจเตรียมไว้ในหัวเรียบร้อยแล้วด้วยซ้ำ

นึกว่าพอเปิดประตูเข้าไป จะเจอกลุ่มเด็กๆ ร้องไห้กระซิกๆ กันระงม แถมด้วยผู้ใหญ่อีกสองคนที่ยืนถอนหายใจยาว

ปรากฏว่า

พอเปิดประตูออก

“มือไม้ให้มันคล่องๆ หน่อยสิ ลี่หยุนโจว เจ้าเลิกถือหินบันทึกภาพผุๆ นั่นแกว่งไปแกว่งมาได้แล้ว เกะกะทาง!”

เสิ่นอี๋เฟิงยืนกอดอกออกคำสั่งอยู่กลางลานเรือน