กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 459 นี่คือคำสั่ง
ในเรือนสุเมรุ เผ่ามังกรทุกคนต่างสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ด้วยความตกตะลึงและโกรธเกรี้ยว
เสียงคำรามของมังกรแทบจะสะกดกลั้นเอาไว้ไม่อยู่
เสียงของอวี้ซูแว่วมาอย่างเนิบนาบ แต่ทว่าทุกถ้อยคำกลับอาบไปด้วยยาพิษ
“เกล็ดปกป้องหัวใจแผ่นเดียว ถอนออกมานี่เปลืองแรงไม่น้อยเลย ฝ่าบาทราชันมังกรของพวกเจ้าตอนนั้นกระทั่งเสียงร้องยังไม่หลุดรอดออกมาสักแอะ ช่างใจแข็งเสียจริง”
ผู้อาวุโสโม่ขาอ่อนยวบทิ้งตัวลงนั่งพับกับพื้น
“จิ่วเซียว... เจ้าจะต้องตายอย่างอนาถ!”
ลี่หยุนโจวนั่งยองๆ อยู่ตรงมุมกำแพง บดเมล็ดแตงในมือจนแหลกเป็นผง
“เจ้าเหยียนชิงหานี่นับวันยิ่งวิตถาร เวียนว่ายตายเกิดในตงโจวตั้งกี่รอบแล้ว ความทรงจำตั้งหลายชาตินี่ยังทำให้มันเลิกราไม่ได้อีกหรือ สันดอนหมามันชอบกินขี้จริงๆ”