เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 449 งอกสมองออกมาก่อนเถอะ
ฝานซือจ้องมองนางนิ่งๆ คิ้วกระตุกเล็กน้อย
“งั้นที่เจ้าหมายความก็คือ...” เขาชะงักไปนิด น้ำเสียงเบาลง “ต่อให้จิ่วเซียวตาย ดินแดนแปดเปื้อนพวกนี้รวมถึงตงโจว ก็จะไม่ดับสูญไปด้วย ใช่หรือไม่”
จู้จิ่วเกอมองใบหน้าที่เที่ยงธรรมจนเหมือนเพิ่งยกออกมาจากหิ้งพระนั่น แล้วหัวเราะเบาๆ
“เพราะงั้นไงฝานซือ ตั้งแต่แรกมา ข้าก็ไม่จำเป็นต้องเลือกระหว่างความเป็นความตายของพวกเจ้าอยู่แล้ว”
“ที่เรียกว่าดินแดนแปดเปื้อน ก็คือโลกที่ปราณภายในเหือดแห้ง พลังชีวิตดับสิ้น แต่พวกเจ้าลองมองดูตัวเองสิ”
“พวกเจ้าใช้กายเนื้อปุถุชนฉีกม่านกั้นเขตแดนจนขาด แล้วมายืนอยู่เหนือจิ่วเซียวแห่งนี้ได้ ตงโจวให้กำเนิดผู้ฝืนชะตาอย่างพวกเจ้าที่ทัดเทียมกับเทพได้ ชะตาปราณของมันจึงเกิดใหม่ไปตั้งนานแล้ว”