กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 446 เหล่าจู้ ข้าจะไปซัดมันให้เละ!
ชายกระโปรงยาวของจู้จิ่วเกอทอดระพื้น ตราเทพค่อยๆ จางหายไป
“นั่งคุยกันเถอะ”
นางกวาดสายตามองรอบข้าง
ลานเรือนสุเมรุหลังผ่านศึกตะลุมบอนเมื่อกี้ ดูเละเทะเหมือนโดนคราดไถพรวนดินมาหมาดๆ
ตามพื้นมีแต่เศษหินและซากพืชปราณที่โดนเหยียบจนแหลก โต๊ะหินบิ่นไปมุมหนึ่ง แม้แต่กระเบื้องชายคาก็แหว่งไปหลายแผ่น
นางยกมือขึ้นสะบัดเบาๆ
พลังเทพพัดผ่านแผ่วเบา เศษหินลอยกลับเข้าที่ พื้นดินราบเรียบ ลานเรือนที่พังยับเยินพลันคืนสภาพอย่างรวดเร็วท่ามกลางแสงสีทองประกายเรืองรอง
บาดแผลบนตัวทุกคนล้วนหายสนิทเป็นปลิดทิ้ง
กระทั่งหัวที่แหว่งไปหย่อมหนึ่งของเฟิ่งสือ ก็ยังมีขนปุยอ่อนๆ แทงยอดใหม่งอกออกมาหลายเส้น