ตอนที่ 444 ความทรมานทั้งปวงสิ้นสุดลง

ตอนที่ 444 ความทรมานทั้งปวงสิ้นสุดลง

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร กระโปรงของจู้จิ่วเกอก็เปรอะไปด้วยน้ำตาและน้ำมูกของเยี่ยอันจนชุ่มโชก

ส่วนอาหลีก็ไม่รู้ลงมาจากขื่อตั้งแต่เมื่อไร

เขาเดินมาข้างกายจู้จิ่วเกอ ใช้หัวที่มีขนปุกปุยถูไถหน้าแข้งของนางเบา ๆ หลับตาลงเหมือนพวกศิษย์พี่และศิษย์พี่หญิง ทิ้งความเหนื่อยล้าจากการตรากตรำเดินทางทั้งหมดลงในชั่วขณะนี้

ราวดินเยือกแข็งได้พบฤดูใบไม้ผลิ เรือน้อยเคว้งคว้างได้เข้าเทียบฝั่ง ความทรมานทั้งปวงสิ้นสุดลง ในที่สุดความเวิ้งว้างรกร้างกลางใจก็ได้พบการเยียวยาเสียที

จู้จิ่วเกอถูกเด็ก ๆ ทั้งห้าคนรุมล้อมอยู่ตรงกลางจนขยับตัวไม่ได้

นางก้มมองหัวปุกปุยเหล่านี้ น้ำตาก็ไหลรินลงมา