ตอนที่ 440 ช่วยด้วย ช่วยยยยยย—

ตอนที่ 440 ช่วยด้วย ช่วยยยยยย—

ในเรือนสุเมรุเงียบกริบลงทันที

ลี่เหิงถึงกับยืนเอ๋อไปชั่วขณะ

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ พวกเราเพิ่งจะขึ้นมาแท้ๆ แม้แต่เงาคนยังไม่ได้โผล่ไปให้เห็นเลย แล้วจะโดนหมายหัวเอาดื้อๆ แบบนี้ได้ยังไง”

“ไม่ว่าจะยังไง ข้าสัมผัสได้ว่าพวกมันเร็วมาก อีกอย่างเรือนสุเมรุก็ซ่อนได้แค่กลิ่นอายปราณกับจิตสัมผัส แต่มันกันจมูกของสัตว์อสูรพวกนี้ไม่ได้” สายตาของอาหลีจับจ้องไปที่กระจกน้ำ “สัตว์อสูรสามตัวนั้นจมูกไวมาก ถ้าพวกเราลอยค้างอยู่กลางอากาศก็ไม่ต่างอะไรกับเป้านิ่ง ต้องหาที่ที่มีคนอยู่”

แววตาของลี่เหิงหม่นลง

เขาแตะนิ้วลงตรงขอบกระจกน้ำเบาๆ ก็เห็นเส้นแสงสีทองสายหนึ่งกำลังพุ่งตรงมาทางพวกตนจากขอบฟ้าไม่ไกลจริงๆ

ลี่หยุนโจวตบฉาดเข้าที่หน้าขาอย่างแรง นิ้วชี้พรวดไปยังจุดหนึ่งในกระจกน้ำทันที: