ตอนที่ 434 ในที่สุดก็ต้องสู้กันสักตั้ง

ตอนที่ 434 ในที่สุดก็ต้องสู้กันสักตั้ง

จิ่วโยวยืนอยู่ริมแม่น้ำใต้ดิน ในอ้อมแขนอุ้มลั่วชิงเสวี่ยไว้

ทารกน้อยยังไม่รู้ว่าตาข่ายสีทองบนฟ้านั่นคืออะไร แววตาดำขลับสะท้อนแสงสีทองที่ไหลเวียน มือคว้าปลายผมที่ทิ้งตัวลงมาของจิ่วโยว พลางส่งเสียงอ้อแอ้แล้วยัดเข้าปากอีกรอบ

จิ่วโยวก้มหน้า หลังจากเพิ่งแย่งแขนเสื้อคืนมาได้ ก็ต้องแย่งเส้นผมกลับมาอีก

เจ้าตัวเล็กยังคงหัวเราะเอิ๊กอ๊าก

หลังจากนั้น นางก็พาทารกไปส่งยังจุดที่เส้นชะตาแต่เดิมชี้ไป

ที่นั่นเป็นลานบ้านเล็กๆ ตรงเชิงเขาหิมะ

ในบ้านมีหญิงชราคนหนึ่ง ตามชะตาแล้วนางจะเก็บเด็กคนนี้ได้ในคืนนี้ เลี้ยงดูจนถึงสามขวบ แล้วจะสิ้นใจไปในอีกสามปีข้างหน้า

และเด็กน้อยก็จะเริ่มต้นชีวิตเร่ร่อนนับแต่นั้น จนกระทั่งมีคนจากสำนักเซียนที่ผ่านมาพาตัวไป

จิ่วโยวไม่ได้อยู่นาน