ตอนที่ 417 ซัดมันเลยสิ

ตอนที่ 417 ซัดมันเลยสิ

ภาพเบื้องหน้าคือลานกว้างใหญ่ที่ปูด้วยหยกขาว เบื้องหน้าตั้งตระหง่านไว้ด้วยตำหนักหลังมหึมา

เสามังกรขดเก้าต้นค้ำยันเพดานโค้ง กลิ่นไม้จันทน์หอมจางๆ ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ

พื้นสะอาดสะอ้านจนไม่เหมือนคุกเลยสักนิด

ทั้งสามคนของจู้จิ่วเกอเดินมาจนถึงหน้าประตูตำหนักหลังนั้น ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาคนในชั้นนี้สักคนเดียว

แสงสีขาวเย็นตาที่สะท้อนขึ้นมาจากพื้นหยก สาดส่องจนตำหนักทั้งหลังดูราวกับวังน้ำแข็ง

จู้จิ่วเกอไม่ได้รู้สึกว่ามันงดงามชวนฝัน แต่กลับรู้สึกว่ามันประหลาดพิลึก

พลอยผลักประตูตำหนักเปิดออก ถึงได้เห็นชายคนหนึ่งนั่งเอนกายอยู่บนบัลลังก์หยกขาว

แนวกรามคมกริบ สันจมูกโด่งเป็นสัน กระดูกคิ้วเด่นชัด ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเล็กน้อย