กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 413 “พวกเจ้าสองคนยังมีธุระอีกเหรอ?”
ฝ่ามือแนบสนิทเข้ากับรอยบุ๋มพอดีเป๊ะ
เสียงหวึ่งดังขึ้นแผ่วเบา
แสงสีทองอ่อนละมุนซึมออกมาจากรอยแยก
ประตูสัมฤทธิ์บานยักษ์อันหนักอึ้งไม่ได้ส่งเสียงเอิกเกริกเหมือนตอนที่ทูตพิทักษ์เหวเปิดประตู มันเพียงเลื่อนแยกออกสองฝั่งอย่างเงียบเชียบท่ามกลางเสียงกลไกที่ดังเบาๆ
ไอเย็นระลอกหนึ่งพัดลงมาจากช่องทางเดินเหนือหัว
เฟิ่งสือเอียงหน้ามายิ้มให้เจ้าตัวอย่างสดใสไร้เดียงสา
“นายท่านลืมไปแล้วหรือขอรับ? หอคอยเนี่ยพานี้ เมื่อก่อนท่านเป็นคนวาดแบบเอง เลือกทำเลเอง แถมยังคุมคนสร้างด้วยตัวเองเลยนะขอรับ”
จู้จิ่วเกอ “?”
เขาพูดจริงหรือเนี่ย?