กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 379 ด่าตัวเอง
แสงปราณในฝ่ามือของเหยียนชิงหานควบแน่นกลายเป็นดาบยาวเล่มหนึ่ง
จู้จิ่วเกอมองดูอาวุธเวทที่เปล่งประกายเย็นเยียบคมกริบเล่มนั้น ในหัวมีเพียงประโยคเดียว
จบเห่แล้ว
ตรรกะของไอ้คนบ้านี่มันลงล็อกจนได้
อุตส่าห์หาข้ออ้างตามหลักทฤษฎีให้ตัวเองได้ แล้วก็เตรียมลงมือฆ่าคนอย่างชอบธรรม
ซี่โครงก็เจ็บ เส้นชีพจรปราณก็ว่างเปล่า ขาทั้งสองข้างก็เหมือนมีไว้ประดับเฉยๆ
ประเมินคร่าวๆ ในใจแล้ว พลังต่อสู้ของนางตอนนี้ น่าจะพอตีกับไก่ชนะสักตัว
ไม่สิ ดีไม่ดีอาจจะสู้ไก่ไม่ได้ด้วยซ้ำ
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่นางตระหนักได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง ว่าการทำเป็นเท่เก่งกาจมันมีความเสี่ยงจริงๆ