ตอนที่ 348 คันไม้คันมือ

ตอนที่ 348 คันไม้คันมือ

ตกกลางคืน

จู้จิ่วเกอกำลังนั่งสมาธิปรับลมปราณอยู่ในห้อง

ประตูถูกแง้มออกเป็นช่องแคบๆ

เยี่ยอันประคองถ้วยชาเดินย่องเข้ามาอย่างระมัดระวัง สองมือประคองถ้วยแน่น ก้าวขาโซเซทำน้ำชาหกกระเซ็นมาตลอดทาง

“ซือฝูฝู!” เจ้าตัวเล็กยกถ้วยชาขึ้นตรงหน้านาง พยายามฉีกยิ้ม “ดื่มชาขอรับ! อันอันชงเอง! ชะ...ชาช่วยให้นอนหลับ!”

จู้จิ่วเกอมองน้ำชาสีเขียวมรกตในถ้วย แล้วมองตาที่หลุกหลิกไปมาของเจ้าตัวเล็ก ในใจกระจ่างแจ้งราวกับกระจกใส

นางเลิกคิ้ว ยื่นมือออกไปรับ

อยากรู้นักว่าเจ้าเปี๊ยกนี่กำลังวางแผนอะไรอยู่

นางรับถ้วยชามา ยกขึ้นจ่อปลายจมูกเพื่อดมกลิ่น พลันเข้าใจทะลุปรุโปร่ง จากนั้นก็ยกถ้วยเตรียมจะดื่ม