เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 346 สลัดหางเอาชีวิตรอด
ทั่วทั้งบริเวณเงียบกริบราวกับป่าช้า
แม้เด็กน้อยจะตั้งใจกดเสียงให้เบาลงแล้ว แต่เพราะรอบข้างเงียบสงัดเกินไป...
เหล่าแม่ทัพมารไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง พากันก้มหน้ามองปลายเท้าตัวเองพร้อมเพรียง
ร่างสูงใหญ่ของตี้หลินเจียงก็แข็งทื่อไปชั่วขณะ เขาสูดหายใจเข้าลึก กรามที่แข็งเกร็งผ่อนคลายลง แล้วก้าวเท้ายาวๆ เดินมาตรงหน้าทั้งสองคน
เขาสบตากับจู้จิ่วเกอครู่หนึ่ง ก่อนจะเบนสายตาไปมองเด็กน้อยข้างกายนาง
ท่ามกลางสายตาทุกคู่ จอมมารเฒ่าย่อตัวคุกเข่าข้างหนึ่งลง ห่างจากเยี่ยอันเพียงไม่กี่ก้าว
การกระทำนี้ทำเอาเหล่าแม่ทัพมารด้านหลังสะดุ้งเงยหน้าขึ้นมาด้วยความตกตะลึงสุดขีด
“เยี่ยอัน...” ตี้หลินเจียงกดเสียงให้เบาที่สุด ราวกับกลัวจะทำให้สิ่งมีชีวิตตัวน้อยที่บอบบางนี้ตกใจ “ข้า...คือพ่อของเจ้า”