ตอนที่ 344 สายเลือดราชา

ตอนที่ 344 สายเลือดราชา

เรือพายลำน้อยแล่นฝ่าคลื่นลมไปตามทาง จนในที่สุดก็มาถึงแดนมาร

แต่ภาพตรงหน้ากลับทำให้จู้จิ่วเกอต้องชะงัก

ริมฝั่งที่เดิมทีควรมีทหารยามเผ่ามารคอยตรวจตรา ยามนี้กลับเต็มไปด้วยโพรงหินที่ขุดพรุนแน่นขนัด

ภายในถ้ำหินโสโครกสีเทาดำเหล่านั้นเบียดเสียดไปด้วยชาวเผ่ามาร

ส่วนใหญ่เป็นคนแก่ คนอ่อนแอ ผู้หญิง และเด็ก

พวกเขาใส่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ผิวหนังตามตัวเน่าเปื่อยเป็นบริเวณกว้าง ไอพิษร้ายแล่นเข้าเนื้อผ่านบาดแผลไม่หยุด

ทว่าไม่มีเสียงร้องโอดครวญ นอกจากเสียงคลื่นลมในทะเลโลหิตแล้ว รอบข้างก็เงียบสงัดจนน่ากลัว

อาจเป็นเพราะพวกเขาไม่มีแม้แต่แรงจะร้องครางแล้วก็ได้

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่าของซากเนื้อและความสิ้นหวังที่ไม่มีวันจาง