กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 342 “คุกเข่า”
ชุดขาวของเหยียนชิงหานไม่มีฝุ่นเกาะเลยแม้แต่น้อย
เขามองคนที่อยู่ใต้ฝ่าเท้า สายตาราวกับกำลังมองเศษเนื้อเน่าไร้ราคา
“ในเมื่อรู้ตัวว่าเป็นแค่หินลองมือ ก็ไม่ควรถามเรื่องโง่ๆ แบบนี้”
เสียงของเหยียนชิงหานเรียบนิ่งไร้ระลอกคลื่น “แต่ว่า แก้คาถาชำระใจที่ข้าลงไว้ในดวงจิตพวกเจ้าได้ ก็นับว่าทำให้ข้าแปลกใจอยู่นิดหน่อย เสียดายที่ฉลาดช้าไปหน่อย”
ลั่วชิงเสวี่ยพอได้ยินคำว่าคาถาชำระใจ นิ้วมือก็จิกลงไปในดินแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว
“ข้าไม่เข้าใจ” นางกัดฟัน “พวกเราทำผิดอะไรกันแน่ ท่านถึงต้องทำกับพวกเราขนาดนี้!”
แววตาของเหยียนชิงหานพลันเย็นเยียบ