กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 326 อายุยืนร้อยปี
ตอนนี้มันอารมณ์ดี เลยยอมยกมือเมตตาให้ชีวิตนางมาอีกสิบปีไว้พอประทังไปก่อน
แล้วถ้าเกิดวันไหนมันไม่สบอารมณ์ขึ้นมาอีกล่ะ
รับมือยากชะมัด
พอรู้สึกว่าเสียงขยับกุกกักด้านหลังเงียบลง จู้จิ่วเกอก็ลืมตาขึ้นมาใหม่ พลางขยับคอที่ค่อนข้างเมื่อยตึงไปมา
ช่างเถอะ อย่างน้อยนางก็ฟื้นกลับมาแล้ว เรื่องของระบบเวรนั่นคงต้องโยนไว้ข้างๆ ก่อน เรื่องตรงหน้านี้สำคัญกว่าเยอะ
“ข้าเสร็จแล้ว”
เสียงแหบพร่าเล็กน้อยของเด็กหนุ่มดังขึ้นขัดความคิดของจู้จิ่วเกอ
ในที่สุดอาหลีก็ยัดตัวเองเข้าไปในเสื้อคลุมยาวตัวโคร่งจนได้
คอเสื้อเบี้ยวไปเบี้ยวมา ชายเสื้อลากยาวระพื้น