ตอนที่ 315 ดอกหนึ่งให้เจ้า อีกดอกให้ต้าเหมา

ตอนที่ 315 ดอกหนึ่งให้เจ้า อีกดอกให้ต้าเหมา

จู้จิ่วเกอรู้สึกเพียงว่าสติของตน ในยามนี้กำลังจมดิ่งอยู่ในทะเลอันอุ่นชื้นสายหนึ่ง

ที่นี่สัมผัสไม่ได้ถึงฟ้าดิน สัมผัสไม่ได้ถึงกาลเวลาที่ไหลผ่าน ลมหายใจราวกับจมอยู่ใต้น้ำ ทั้งพร่าเลือนและติดขัด

ชัดๆ ว่าวินาทีก่อนหน้านี้นางยังสู้รบพันพัวอยู่กับไอสังหารเก้าภพ ชั่วพริบตาถัดมาสายตาก็มืดดับ แล้วก็โผล่มาอยู่ที่นี่ ได้เห็นเจ้าพวกก้อนแป้งทั้งห้าคนในยามที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่

นางรู้ดีแก่ใจว่าตัวเองเป็นลมหมดสติไปแล้ว

และยังเข้าใจดีว่าภาพตรงหน้านี้ไม่ใช่ความฝัน

เพราะว่าความฝันนั้นเลื่อนลอยไร้ตัวตน และไร้ซึ่งระเบียบแบบแผน

ทว่าที่นี่...กลับคล้ายกับ...

จู้จิ่วเกอครุ่นคิด

ที่นี่เหมือนตำหนักความทรงจำของร่างเดิมเสียมากกว่า