กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 302 แบบนี้อีกแล้ว
แววตาของเหยียนชิงหานเย็นเยียบลงอย่างสิ้นเชิง
เขายกมือขึ้น พลังปราณรวมตัวกันที่กลางฝ่ามือ แสงสีฟ้าอมครามสว่างวาบขึ้นส่องกระทบใบหน้าของเขา
“จิ่วเกอ” น้ำเสียงของเขาแผ่วเบามาก “บอกข้ามา พวกเขาอยู่ที่ไหน”
จู้จิ่วเกอยันกระบี่ไว้ พยุงตัวลุกขึ้นยืนอย่างโงนเงน แล้วกลืนเลือดในปากกลับลงไป
“ไสหัวไป”
เหยียนชิงหานไม่พูดอะไรอีก
ความเร็วในการลงมือของเขาไวกว่าเมื่อครู่นี้เกินเท่าตัว
เส้นลมปราณของจู้จิ่วเกอขาดไปแล้วสามเส้น การโคจรพลังปราณจึงไม่คล่องเหมือนเก่า ยามรับมือแต่ละกระบวนท่า อวัยวะภายในล้วนสะเทือนสะท้านไปหมด
นางถอยร่นครั้งแล้วครั้งเล่า