ตอนที่ 299 กุศลบารมี

ตอนที่ 299 กุศลบารมี

ชั่วขณะที่แสงสีทองจากเมล็ดโพธิ์ทาบลงบนร่างของจู้จิ่วเกอ ทุกคนต่างกลั้นหายใจ

จู้จิ่วเกอเองก็กลั้นหายใจเหมือนกัน

ยังไงก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง

หัวยังคงปวดหนึบ ความทรงจำระลอกเมื่อครู่เหมือนนางได้ไปเผชิญมาด้วยตัวเองจริงๆ จนทำเอาพะอืดพะอมไปหมด

แม้นางจะมั่นใจเต็มร้อยว่าตนไม่เคยทำเรื่องพวกนั้น แต่ถ้าเกิดลูกประคำบ้านี่ไม่ดูตาม้าตาเรือ แล้วโยนเรื่องบัดซบที่ร่างเดิมเคยทำมาลงที่นางคนเดียวเล่า

เมล็ดโพธิ์ลอยคว้างอยู่เหนือศีรษะนาง พลางหมุนวนช้าๆ

ความเงียบเข้าปกคลุมอยู่ไม่กี่อึดใจ

หัวใจของตันหยางจื่อแทบจะเต้นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย

มือที่กุมกระบี่ของหลินชิงอินก็กระชับแน่นขึ้นกว่าเดิม