กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 295 ตำหนักเผาผลาญสวรรค์
“วันนี้เปิ่นจั้วไม่เอาตัวมารน้อยแล้วก็ได้”
เขาก้มหน้า กวาดตามองเหล่าเจ้าสำนักทั้งสี่ที่โดนโซ่ปราณมัดแน่นจนเหมือนบ๊ะจ่างรอบหนึ่ง แล้วสายตาก็วกกลับมาหยุดที่จู้จิ่วเกอ
“เจ้าคิดจริงหรือว่าที่เปิ่นจั้วจับพวกเขามาหมดนี่ เป็นเพราะจนปัญญาจะจัดการเจ้า?”
“เปิ่นจั้วก็แค่อยากจะทำการค้ากับเจ้าสักข้อ แต่ในเมื่อเจ้าไม่อยากทำ เช่นนั้นก็ช่างเถอะ เปิ่นจั้วฆ่าพวกหน้าซื่อใจคดอย่างพวกเจ้าทิ้งให้หมด แล้วค่อยไปตามหามารน้อยของเผ่ามารเรา ก็ได้ผลเหมือนกันนั่นแหละ”
“แต่ว่า...” เขาชะงักไปนิด “ก่อนจะถึงตอนนั้น เปิ่นจั้วอยากให้ทุกท่านได้ตายอย่างตาสว่างเสียหน่อย”
“พวกท่านคงยังไม่รู้ละสิ ที่ต้องมาลงเอยถึงจุดนี้ในวันนี้ได้ พวกท่านต้องขอบใจคนคนหนึ่งให้มากๆ เชียวนะ”
ซากปรักหักพังเงียบกริบไปชั่วขณะ