ตอนที่ 264 แบบนี้ก็กระอักกระอ่วนแย่สิ

ตอนที่ 264 แบบนี้ก็กระอักกระอ่วนแย่สิ

เมิ่งป๋าเหอแผดเสียงร้องจนคอแทบแตก สีหน้าเจ็บแค้นปนโศกเศร้าแทบจะทะลักออกมา

ท่าทางแบบยอมสละชีพเพื่อความยุติธรรม แม้คนนับหมื่นจะขวางหน้าก็ไม่หวั่นของเขา หากเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวมาเห็นเข้า ก็อาจจะซึ้งจนน้ำตาไหลพรากเอาได้จริงๆ

เสียใจด้วยที่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่คนอื่นคนไกล

ฟิ้ว

เพียะ

แส้อีกสายฟาดเปรี้ยงเข้าตัดหางเสียงอันฮึกเหิมของเขาอย่างพอดิบพอดี

ปากของเมิ่งป๋าเหอที่เดิมทีก็บวมเป่งเหมือนไส้กรอกอยู่แล้ว ยิ่งโดนซ้ำเข้าไปอีกดอกจนระบม

“หนวกหูจะตายชัก” จู้จิ่วเกอก้มมองกองเนื้อบนพื้นจากมุมสูง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรำคาญ “คำที่เพิ่งพูดไปลืมอีกแล้วเหรอ อยากจะผดุงความยุติธรรมหาที่ตายก็ตามสบาย เดินเลี้ยวซ้ายออกไปหาต้นไม้ผูกคอตายซะ อย่ามาทำตัวอุจาดตาแถวนี้”

“...”