ตอนที่ 262 เหมือนเจ้าของ

ตอนที่ 262 เหมือนเจ้าของ

เมิ่งป๋าเหอ: ……

นี่ไม่ใช่ศิษย์เฝ้าประตูที่เขาเป็นคนสั่งให้ไปเฝ้าเองกับมือหรอกหรือ?

ตอนนี้หน้าของอีกฝ่ายบวมเป่งราวกับหมั่นโถวฟู แถมฟันยังโดนตบกระเด็นหายไปสองซี่

สลบเหมือดไม่ได้สติ

ที่ตรงนั้นเงียบกริบไปสองวินาที

“ไอ้ตาบอดตัวไหน บังอาจมาแตะต้องคนของพันธมิตรปราบมารข้า!” เมิ่งป๋าเหอตบโต๊ะลุกพรวด ตาถลนด้วยความโกรธ

ฝุ่นควันตรงซุ้มประตูเขาค่อยๆ จางหายไป

ร่างหลายร่างเดินย้อนแสงเข้ามาอย่างเอื่อยเฉื่อย

คนที่เดินนำหน้าสวมชุดสีแดงเพลิง บนใบหน้าประดับรอยยิ้มอย่างไม่ยี่หระต่อสิ่งใด