กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 253 ทำไมทุกคนถึงอยู่กันหมด?
“ข้าจะไปรู้ได้ยังไง อีกฝ่ายทำเรื่องพรรค์นี้ก็เพื่อบีบให้ข้าโผล่หัว แสดงว่าคนคนนี้ไม่ได้รู้จักข้าเลย คนที่รู้จักข้าดีน่ะรู้ทั้งนั้นแหละ ว่าเรื่องชื่อเสียงพังพินาศพวกนี้ไม่ได้ทำให้ข้าสะเทือนเลยสักนิด”
ลมราตรีพัดพาความเย็นเยียบมา จู้จิ่วเกอยกขาไขว่ห้าง นอนโยกตัวไปมาอยู่บนเก้าอี้
“ไม่ไปสืบดูบ้างล่ะ ว่าชื่อเสียงข้าในตงโจวเคยดีที่ไหนกัน หนี้เยอะไม่กลุ้ม เหาเต็มหัวไม่คัน มันเป็นแบบนี้แหละ”
ทางปลายสายของแผ่นหยก ตันหยางจื่อถึงกับอึกอักกับตรรกะอันพิลึกพิลั่นนี้
“แล้วสหายร่วมวิถีคิดจะทำอย่างไรต่อไป”
จู้จิ่วเกอพลิกตัวทีหนึ่ง เก้าอี้นอนส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดดังลั่น
นางพูดกับแผ่นหยกส่งสารด้วยน้ำเสียงราบเรียบ