ตอนที่ 228 ในเมื่อเป็นด่านเคราะห์ ก็ต้องข้ามผ่านไปให้ได้

ตอนที่ 228 ในเมื่อเป็นด่านเคราะห์ ก็ต้องข้ามผ่านไปให้ได้

แต่ในเมื่อจู้จิ่วเกอตั้งใจแน่วแน่ว่าจะแกล้งให้ขยะแขยง... อ่า ไม่สิ จะกล่อมเกลาจิตใจมัน นางจะยอมปล่อยให้มันหนีไปง่ายๆ ได้อย่างไร

มือหนึ่งนางกดหัวหมาป่าไว้ อีกมือก็ถือสบู่ถูตัวมันอย่างบ้าคลั่ง ปากก็พร่ำบ่นไม่หยุด

“ในเมื่อก้าวเข้ามาอยู่ในบ้านสกุลจู้ของข้าแล้ว ไม่ว่าเจ้าจะเป็นคน เป็นปีศาจ เป็นผี หรือเป็นมาร ก็ต้องเนื้อตัวสะอาดสะอ้านกันทั้งนั้น!”

“เจ้าเทาน้อยเอ๋ย ดูขนเจ้าสิ โดนน้ำลายหมักจนเข้าเนื้อหมดแล้ว ถ้าไม่ขัดให้สะอาด จะขึ้นไปนอนบนเตียงได้ยังไงกันหืม?”

จู้จิ่วเกอดัดเสียงแหลมจนคอแทบไหม้ ปั้นหน้ายิ้มแห้งแต่ตาไม่ยิ้มด้วย

หากอาหลีเป็นสายลับจริง ด้วยนิสัยของมัน ก็ต้องเป็นสายลับที่มีศักดิ์ศรีแน่ๆ!

นางแค่อยากดูว่า ถ้าตนแกล้งทำเป็นเลี้ยงมันเหมือนสัตว์เลี้ยงปัญญาอ่อนไปเรื่อยๆ มันจะทนได้นานสักแค่ไหน!