กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 222 ผู้มิใช่คนชั่วช้าสามานย์ เข้าไปมีแต่ตาย
จู้จิ่วเกอยื่นขลุ่ยหยกไปตรงหน้าลั่วหนิง “ตาเฒ่าเฟิงให้ข้ามา นี่น่าจะเป็นอาวุธวิเศษของเจ้าใช่ไหม?”
วินาทีที่เห็นขลุ่ยหยก ลั่วหนิงก็สงบสติอารมณ์ลงได้
นางรับขลุ่ยหยกมา นิ้วมือลูบไล้ตรงรอยหัก พลางสั่นระริกน้อยๆ
“ท่านอาจารย์...จากไปแล้วจริงๆ หรือเจ้าคะ?”
“อืม ไปตั้งนานแล้ว ตอนข้าไปถึงแม้แต่ขี้เถ้ายังไม่เหลือ มีแค่เสี้ยวจิตวิญญาณเท่านั้นแหละ”
จู้จิ่วเกอยึดหลักพูดความจริงเป็นสำคัญ
เฟิงหลิงซี “...”
ถึงจะเป็นเรื่องจริง แต่อาจารย์ช่วยพูดให้ถนอมน้ำใจกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไง?
ลั่วหนิงสูดหายใจเข้าลึก สงบจิตใจให้มั่นคง