ตอนที่ 208 กฎของข้าถึงจะเป็นกฎ

ตอนที่ 208 กฎของข้าถึงจะเป็นกฎ

“อ๊ากกก——!”

เสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด ดังกลบความจอแจโดยรอบไปในทันที

ผู้บำเพ็ญฟันเหลืองคนนั้นคาดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าจะมีใครกล้ามาป่วนในเวลานี้ ยิ่งไปกว่านั้นคือป้องกันตัวไม่ทันด้วยซ้ำ แส้อัสนีเพลิงในมือจึงร่วงลงพื้นเสียงดังเพียะ

ทั้งร่างกระโดดเหยง ๆ เหมือนไก่ชนขนพอง มืออีกข้างกุมข้อมือที่ชุ่มไปด้วยเลือดสด ๆ เอาไว้

ตรงข้อมือเขานั้น เนื้อแหว่งหายไปก้อนหนึ่งอย่างเห็นได้ชัด ลึกจนเห็นกระดูกขาวโพลน

ตัวการก็คืออสูรหมาป่าตัวน้อยสีเทาที่ไม่รู้โผล่มาจากไหน