เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 183 ไม่ตายก็ซ้ำให้ตาย ตายแล้วก็ไปกินเลี้ยงงานศพ
จู้จิ่วเกอนิ่งอึ้งไป
นางเบี่ยงตัวไปบังพวกหัวผักกาดตัวน้อยที่ยืนกันคนละท่าคนละทางไว้ให้มิดชิดขึ้น โดยเฉพาะเยี่ยอันที่ยังไม่รู้ประสีประสา ได้แต่ก้มหน้าก้มตาจ้องดูลายบนนิ้วตัวเอง
“เจ้าเด็กโง่บ้านข้า เก็บมาจากเทือกเขากระดูกมังกร จะไปมีภูมิหลังอะไรได้?”
จู้จิ่วเกอยิ้มแต่ตาไม่ยิ้ม
ตันหยางจื่ออาบน้ำร้อนมาก่อน ย่อมฟังออกว่านางกำลังปกป้องเด็ก
“สหายร่วมวิถีจู้ไม่ต้องกังวลไป ข้าไม่ได้มีเจตนาร้าย” แววตาของเขาดูอ่อนโยน “เพียงแต่มีเรื่องเก่าเก็บเรื่องหนึ่งที่อาจจะเกี่ยวข้องกับสหายตัวน้อยท่านนี้ เรื่องนี้ข้าเองก็บังเอิญไปรู้เข้า วันนี้ที่พูดออกมา ก็แค่อยากให้สหายร่วมวิถีติดหนี้บุญคุณกันสักครั้ง ได้ผูกไมตรีที่ดีต่อกันไว้ก็เท่านั้น”