กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 178 ที่แท้คือเขา
ลี่หยุนโจวร้องไห้จนสะอึกสะอื้น หายใจแทบไม่ทัน จมดิ่งอยู่ในโลกของตัวเองโดยสิ้นเชิง
ทว่าตอนที่เขากำลังร้องไห้น้ำมูกน้ำตาไหลพรากจนเกือบจะเป็นลมนั้น ห้วงมิติเบื้องหน้าก็พลันกระเพื่อมไหวเป็นระลอกใหญ่
ชั่วพริบตาถัดมา ร่างชุ่มเลือดสองร่างก็กลิ้งหล่นลงมาบนพื้นอย่างทุลักทุเลเหลือทน
ในเวลาเดียวกัน รอยแยกสายสุดท้ายในความว่างเปล่าก็ปิดสนิทลงโดยสมบูรณ์
เสียงร้องไห้ของลี่หยุนโจวชะงักกึกทันที
เขาเหม่อมองสองคนที่เพิ่งโผล่มา แล้วหันไปมองข้างหลังพวกเขาตามสัญชาตญาณ
ว่างเปล่า
ไม่มีจู้จิ่วเกอ
หัวสมองพลันอื้ออึงไปหมด