เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 174 คลาย
ชายชราคล้ายตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ จู่ๆ ก็ยกมือขึ้น ชักนำกระดูกวาจาสิทธิ์บนร่างของจู้จิ่วเกอออกมา จากนั้นก็ใช้พลังวิญญาณเฮือกสุดท้าย เอ่ยคำคำหนึ่งออกมา
นั่นคือคำที่แฝงไปด้วยกฎแห่งวาจาสิทธิ์
“คลาย”
ด้วยเศษเสี้ยววิญญาณของข้า บัญชาใต้หล้าผืนนี้ ลงสู่ร่างของคนผู้หนึ่ง
วิชาต้องห้าม จงคลาย
ชั่วพริบตานั้น เสียงชราที่เลือนรางว่างเปล่าสายหนึ่ง ราวกับข้ามผ่านกาลเวลามานับพันปี ดังขึ้นก้องลึกในจิตวิญญาณของจู้จิ่วเกอโดยตรง
จู้จิ่วเกอรู้สึกเพียงว่าตรวนที่มองไม่เห็นบนร่าง แตกสลายลงในพริบตา
พลังปราณที่ถูกสะกดไว้เนิ่นนาน ประหนึ่งกระแสน้ำป่าอันเชี่ยวกราก ไหลทะลักผ่านเส้นลมปราณทั่วร่างอย่างเกรี้ยวกราด
ความรู้สึกว่าสามารถควบคุมทุกสิ่งได้ซึ่งห่างหายไปนาน หวนคืนกลับมาในเสี้ยวพริบตา