ตอนที่ 166 “หยุด”

ตอนที่ 166 “หยุด”

หยวนชิงนีได้ยินคำนี้เข้า ปลายนิ้วก็สั่นสะท้านอย่างแรง

ลั่วชิงเสวี่ยเห็นสีหน้านางเริ่มไขว้เขว จึงผ่อนเสียงให้อ่อนลงเล็กน้อย

“เสิ่นเฟยคนที่คว้าอันดับหนึ่งในมหกรรมประลองโอสถก็คือพ่อของเจ้าใช่หรือไม่ ข้าแม้ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงลงแข่งได้ แต่ที่พวกเจ้าเข้ามาข้างในย่อมมีเหตุผลของพวกเจ้าแน่ เมื่อครู่ข้าได้ยินที่เขาส่งเสียงปราณคุยกับเจ้าแล้ว เฟิงยวนไม่ใช่คนใจดีอะไร หากพวกเจ้ายังมัวโอ้เอ้อยู่ตรงนี้ ถ้าเกิดว่า…”

นางยังพูดไม่ทันจบ

หยวนชิงนีก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเงยหน้าขึ้น

นางมองลั่วชิงเสวี่ยพลางพูดทีละคำว่า “ข้าเชื่อใจท่านพ่อของข้า เขาย่อมรู้ว่าอะไรควรไม่ควร”