ตอนที่ 162 จิตใจเปี่ยมเมตตา

ตอนที่ 162 จิตใจเปี่ยมเมตตา

สิ้นเสียงคำสั่ง

พระโพธิสัตว์เดินดินทั้งสองที่นอนอยู่บนพื้นก็โดนรื้อค้นจนตัวเบาหวิวตั้งแต่หัวจรดเท้าทันที

จู้จิ่วเกอกอดอก ยืนอยู่ข้างๆ เหมือนหัวหน้าคุมงาน คอยชี้นิ้วสั่งเป็นระยะ “นี่ๆๆ เบามือหน่อย เสื้อคลุมอาคมเนื้อผ้าดีนะนั่น ถ้าฉีกขาดขึ้นมาจะเสียราคา!”

“แล้วในรองเท้าก็ค้นให้ดีด้วย ปกติพวกยอดฝีมือชอบซ่อนเงินเก็บกับของช่วยชีวิตเอาไว้ คลำดูซิ!”

พอลี่หยุนโจวได้ยินนางเตือนก็ตาสว่างขึ้นมาทันที “เจ้าพูดมีเหตุผล!”

จากนั้นเขาก็ใช้ทั้งมือทั้งเท้าช่วยกันถอดรองเท้าของตี้อู๋เฉิน

ท่าทางนั่น ป่าเถื่อนยิ่งกว่าโจรเสียอีก

หยวนชิงหนีค่อยๆ หันหลังกลับไปอย่างเงียบๆ

ทนดูไม่ได้จริงๆ