กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 156 ไร้ช่องโหว่
เหล่าองครักษ์ใจหายวาบ แต่ไม่กล้าขัดคำสั่งแม้แต่น้อย ต่างขานรับพร้อมกัน
เฟิงยวนจึงค่อยลดสายตาลง โทสะอันเดือดดาลเมื่อครู่มลายหายไปจนสิ้น เหลือไว้เพียงความสุขุมน่าเกรงขามตามเดิม
เขาขยับเท้าจะเดินออกไป แต่ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันกลับมาสั่งบ่าวไพร่ที่ยืนตัวสั่นเป็นแถวอยู่ในลานเรือนอย่างไม่ใส่ใจนัก
“ท่านแม่... ป่วย ต้องพักผ่อนให้สงบ ไปตามหมอมาตรวจดูอาการนางให้ละเอียด หากนางมีอะไรไม่สบายตัวแม้แต่นิดเดียว พวกเจ้าเตรียมตัดหัวมาให้ข้าได้เลย!”
“ขอรับ! ขอรับ!”
*
ภายในห้องโถงด้านข้าง บรรยากาศดูพิลึกพิลั่นอยู่บ้าง
เจียงเหยานั่งแกว่งขาไปมาอยู่บนเก้าอี้อย่างสงบเงียบ ใบหน้าไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ทั้งสิ้น