กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 154 เขาอยากได้ นางต้องได้
“ผู้มีพระคุณถือกุญแจเขตต้องห้ามไว้ คงพอรู้อยู่แล้วว่าเขตต้องห้ามตระกูลเฟิงไม่ใช่สถานที่ธรรมดา” เฟิงอู๋หยาพูดด้วยจังหวะไม่ช้าไม่เร็ว “ที่นั่นได้ชื่อว่าเป็นเขตต้องห้าม แต่ความจริงแล้วคือสุสานของเผ่าวาจาสิทธิ์ตระกูลเฟิงพวกเรา ข้างในนั้นนอกจากจะมีจิตสัมผัสของบรรพชนตระกูลเฟิงทุกรุ่นกับสมบัติล้ำค่าที่สะสมมาหลายพันปีแล้ว ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ ในส่วนลึกของสุสานยังมีมรดกตกทอดสายหนึ่งที่ท่านปฐมบรรพจารย์ทิ้งไว้”
พอได้ยินคำนี้ จู้จิ่วเกอก็เริ่มสนใจขึ้นมาทันที “เจ้าลุกขึ้นมาคุยก่อนเถอะ ข้าเงยหน้าจนเมื่อยคอไปหมดแล้ว”
เฟิงอู๋หยาย่อยืนขึ้นช้าๆ เขารู้ดีว่าสำหรับทั้งสองคนในเวลานี้ เรื่องนี้ไม่ใช่การร้องขอหรือการสงเคราะห์อีกต่อไปแล้ว
ดังนั้น เขาจึงพูดต่อด้วยท่าทีที่เสมอภาคกันมากขึ้น: