กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 136 เมืองลืมกลับ
เวลาหนึ่งเค่อผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ตรงทางเข้าซากโบราณ ร่างของผู้บำเพ็ญคนสุดท้ายก็หายลับเข้าไปในรอยแยกที่ปั่นป่วนนั้นจนหมดสิ้น
ชั่วขณะที่ก้าวเข้าสู่รอยแยก ทุกคนต่างรู้สึกเหมือนฟ้าดินหมุนคว้าง
พอก้นบึ้งฝ่าเท้าสัมผัสได้ถึงความมั่นคง ทุกคนก็พากันยืนเหม่อไปชั่วครู่
มันไม่เหมือนกับที่จินตนาการไว้เลย ซากปรักหักพัง พายุทรายคลุ้งฟ้า ความเงียบเหงาวังเวง... สิ่งเหล่านี้ไม่มีเลยสักอย่างเดียว
ตรงหน้าคือเมืองโบราณที่เจริญรุ่งเรืองอย่างยิ่ง
ถนนสายยาวทอดยาวไปจนสุดลูกหูลูกตา
สองข้างทางเต็มไปด้วยป้ายร้านค้าสารพัดชนิด มีธงร้านเหล้าโบกสะบัดไปตามสายลม
ข้างหูแว่วเสียงพ่อค้าแม่ค้าเร่ขายของและเสียงพูดคุยหัวเราะร่าเริง