กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 132 “แล้วของขอบคุณล่ะ?”
“ขอบคุณข้าเรื่องอะไร?”
แสงจันทร์ดั่งสายน้ำ ทอดยาวเงาของทั้งสองคนไปไกล
จู้จิ่วเกอยืนพิงลำต้นไม้ผิวหยาบ สายตาจ้องตรงไปยังเสี้ยวหน้าของเขาที่ถูกแสงจันทร์เคลือบขอบสีเงินไว้ ก่อนจะยิ้มออกมา “เคราะห์โอสถสายที่เจ็ด แม้สุดท้ายยันต์หยกคุ้มกายจะรับเอาไว้ได้ แต่ถ้าเจ้าไม่แอบช่วยลงมือทอนอานุภาพสายฟ้านั่นไปหลายส่วน ลำพังแค่ยันต์หยก เจ้าหนูเหยาคงต้องเจ็บตัวบ้างแล้ว”
นี่เป็นครั้งแรกที่เจ้าหนูเหยาปรุงยานอกเรือนสุเมรุ
นางคาดไว้นานแล้วจริง ๆ ว่าวันนี้เจ้าหนูเหยาต้องเจอกับเคราะห์โอสถ ถึงได้ให้นางพกยันต์หยกที่ฮุ่ยเฉิงให้มาติดตัว เดิมทีกะไว้ว่าอย่างมากก็แค่เคราะห์โอสถขั้นหก
นางเองก็นึกไม่ถึงว่า จะกลายเป็นขั้นเจ็ดไปได้
เหยียนชิงหานหันตัวกลับมา