กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 128 เคราะห์โอสถขั้นหก
สองคำนี้พูดออกมาอย่างหนักแน่นจริงจัง
ตันหยางจื่อหัวเราะพลางพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มเถอะ”
หยวนชิงหนีลอบเหงื่อตกแทนเจียงเหยาอยู่ไม่น้อย วัตถุดิบยาที่เหลืออยู่นั่น นางเพิ่งกวาดตาดูเมื่อครู่ อย่าว่าแต่ปรุงยาเม็ดขั้นสูงเลย ต่อให้แค่อยากปรุงยาฟื้นปราณขั้นธรรมดาที่สุด ก็ยังรวบรวมได้ไม่ครบเทียบยาด้วยซ้ำ
ทว่าเจียงเหยากลับไม่สนใจสายตาคนรอบข้างแม้แต่นิด
นางเดินไปตรงหน้ากองเศษซากที่คนอื่นคัดทิ้ง มือเล็กๆ เอื้อมไปหยิบๆ เลือกๆ ในกองของมีตำหนินั้น
ครู่ต่อมา ท่ามกลางสายตาคนรอบตัวที่มองมาราวกับมองคนโง่ เจียงเหยาก็กอด “กองขยะ” เล็กๆ เดินกลับมาที่เตาดำน้อยซอมซ่อของตัวเอง