กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 120 ขยะ
จู้จิ่วเกอมองตามสายตาเขาไป ก็เห็นร่างสีขาวสะดุดตานั้นยืนอยู่หน้ากระจกวัดกระดูก
“นางเป็นลูกรักสวรรค์น่ะ สวรรค์ตามป้อนข้าวให้ถึงปาก อะไรๆ ก็ทำเป็นไปหมด ไม่แปลกหรอก”
ลี่หยุนโจวถึงกับสะอึก ก่อนจะพูดขึ้นอย่างหงุดหงิด
“พูดจาเพ้อเจ้ออะไรของเจ้า ตอนที่เจ้าสอนนางเมื่อก่อน ลั่วชิงเสวี่ยนางจะเดินๆ อยู่แล้วเก็บศาสตราวุธโบราณได้ ดื่มน้ำแล้วทะลวงคอขวดพลังบำเพ็ญได้หรือไงกัน”
จู้จิ่วเกอเหลือบมองเขาแวบหนึ่งโดยไม่พูดอะไร พลางเลื่อนถ้วยน้ำชาที่ดื่มเหลืออยู่ไปตรงหน้าเจียงเหยา “ดื่มน้ำสักหน่อย จะได้ชุ่มคอ ประเดี๋ยวถ้าตื่นเต้น ก็ตะโกนใส่เตาปรุงยาสักสองทีนะ”
เจียงเหยา “...”
มุมปากของลี่หยุนโจวกระตุก “นี่เจ้าแน่ใจนะว่าเป็นอาจารย์ของนางจริงๆ น่ะ”