ตอนที่ 97 มัวห่วงหน้าตาก็ไม่ได้ของขวัญกันพอดี

ตอนที่ 97 มัวห่วงหน้าตาก็ไม่ได้ของขวัญกันพอดี

จู้จิ่วเกอมองใบหน้าที่พอคุ้นตาตรงหน้า แล้วเบะปากพูด

“ก็ไม่ได้นานขนาดนั้นนี่ ไม่กี่วันก่อนเพิ่งเจอกันที่นครแปดทิศไม่ใช่เหรอ”

เจ้าสำนักหอเทียนซูได้ยินดังนั้น รอยยิ้มบนหน้าก็กว้างขึ้น “จากกันที่นครแปดทิศ สหายร่วมวิถียังคงสง่างามไม่เปลี่ยน เพียงแต่อาตมานึกว่า ด้วยนิสัยของเจ้า คงต้องทวงของขวัญแรกพบจากอาตมาก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องเก่าเสียอีก”

จู้จิ่วเกอ “...”

ให้ตายสิ ตกลงว่าในสายตาเขา ร่างเดิมนี่เป็นพวกห่านบินผ่านยังต้องถอนขนงั้นเหรอ

นางกระแอมไอทีหนึ่ง ไม่แกล้งทำเป็นเหนียมอายอีก ยื่นมือออกไปหาไต้ซือฮุ่ยเฉิงผู้เป็นเจ้าสำนักทันที “แล้วไหนล่ะของขวัญแรกพบ”

ในเมื่อรู้นิสัยนางอยู่แล้ว ก็น่าจะเตรียมไว้แต่แรกสิ