ตอนที่ 77 ฆ่าให้โหม๊ด!

ตอนที่ 77 ฆ่าให้โหม๊ด!

จู้จิ่วเกอมองอุ้งตีนที่ใหญ่กว่าตัวนางทั้งตัวฟาดลงมาหาตัวเอง โดยไม่แม้แต่จะกระดิกเปลือกตา

นางยื่นสองนิ้วออกไปร่ายเคล็ดวิชาอย่างเรียบเฉย

ขาวผ่องดั่งหยก เรียวยาวได้รูป

ชูตระหง่านอยู่ตรงหน้าเจ้าขนฟู

ภาพฟ้าถล่มดินทลายที่คาดไว้จึงไม่ได้เกิดขึ้นเลยสักนิด

อุ้งตีนหนานุ่มหยุดกึกอยู่เหนือหัวจู้จิ่วเกออย่างกะทันหัน ขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่ปลายกรงเล็บ

ลมบ้าหมูในถ้ำยังคงพัดหวีดหวิว หอบเอาเส้นผมของหญิงสาวปลิวไสว มีเพียงเจ้าตัวเล็กสองคนข้างหลังนางเท่านั้นที่บรรยากาศรอบกายสงบนิ่ง ไร้ซึ่งสายลม ชายเสื้อไม่กระดิกแม้แต่น้อย

“โฮก?”

แววตาของเจ้าขนฟูวาบไปด้วยความงุนงง ก่อนจะส่งเสียงคำรามต่ำอย่างสับสนออกมา