กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 57 ยังดีที่ที่นี่คือโลกบำเพ็ญเซียน
ในห้องหินเงียบสนิท
เด็กทุกคนพอเห็นชายชุดดำคนนั้น ต่างก็พากันถอยกรูดไปข้างหลังตามสัญชาตญาณ
ทว่าตอนนี้เขากลับนอนดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้นเหมือนกองโคลนเน่าๆ แต่เพราะมีพลังปราณสะกดไว้ จึงขยับไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
พวกเด็กๆ ได้แต่กอดเข่าตัวสั่นงันงก
ความกลัวราวกับสลักลึกเข้าไปในกระดูกของพวกเขาตั้งนานแล้ว แม้คนที่เป็นศัตรูจะอยู่ตรงหน้า แต่พวกเขากลับไม่มีความกล้าแม้แต่จะลงมือ
ร่างของเจียงเหยาสั่นเทา ฟันกระทบกันดังกึกๆ
ในดวงตากลมโตคู่สวยที่จ้องมองชายชุดดำคู่นั้น ตอนนี้เอ่อล้นไปด้วยความเกลียดชังอันท่วมท้น
นางเป็นเด็กกำพร้า เพิ่งคลอดก็ถูกทิ้ง เป็นคนตระกูลเจียงที่รับนางไปเลี้ยงดู
นางจึงมีพี่ชายที่ดีกับนาง มีท่านพ่อท่านแม่ที่รักและเอ็นดูนาง