ตอนที่ 55 เหมือนมีแสงส่องเข้ามา

ตอนที่ 55 เหมือนมีแสงส่องเข้ามา

เด็กชายตัวสูงกว่าเล็กน้อยคนนั้นเช็ดเลือดที่มุมปาก นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น

“แต่พวกเราจะทนดูเจ้าโดนเขาควักลูกตาไปจริงๆ ได้ยังไง”

เจียงเหยานิ่งเงียบ

“เขาอยากจะฆ่าพวกเรา ก็เหมือนบี้มดตัวหนึ่งให้ตายอยู่แล้ว ยังไงพวกเราก็ไม่ได้กะว่าจะรอดออกไปได้ สู้ลองเสี่ยงดูสักตั้งยังดีกว่า”

เด็กชายพูดจบก็ก้มหน้าลง

ภายในห้องหินกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

ครู่ต่อมา ก็มีเสียงสะอื้นไห้เบาๆ ดังเล็ดลอดออกมาเป็นระลอก

“อีก…อีกเดี๋ยวเขาก็จะกลับมาแล้ว…” เด็กหญิงที่มีแผลเต็มตัวคนหนึ่งกอดเข่าตัวเองไว้ เสียงสั่นจนจับใจความแทบไม่ได้ “พอเขากลับมา พวกเราก็ต้องตายกันหมด…ข้าคิด คิดถึงท่านแม่แล้ว…”

สิ้นเสียงนั้น เด็กๆ อีกหลายคนก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ พากันร้องไห้กระซิกๆ ออกมา