ตอนที่ 27 เจ้ามีประโยชน์เท่ากับศูนย์

ตอนที่ 27 เจ้ามีประโยชน์เท่ากับศูนย์

จู้จิ่วเกอพลิกตัวไปอีกทาง พลางพึมพำ “ข้ายังไม่ตื่น อย่ามากวน”

เสิ่นอี๋เฟิงเงียบๆ ชักกระบี่หกหมื่นออกมา จ้องม่านอาคมสีทองรอบตัวเขม็ง ใบหน้าเล็กดูเคร่งเครียด

เขารู้สึกได้ว่ารอบด้านมีปราณกระบี่มากกว่าหนึ่งชนิด มันปั่นป่วนวุ่นวาย ราวกับมีกระบี่ไร้เจ้าของนับไม่ถ้วนกำลังแผดร้อง แถมพลังของพวกมันยังเริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

จังหวะนั้นเอง ม่านอาคมก็พลันกะพริบถี่รัวราวกับเสียสติ แสงสว่างวูบวาบเดี๋ยวจ้าเดี๋ยวดับ

จู้จิ่วเกอรู้สึกถึงแสงที่วูบวาบ จึงดีดตัวลุกขึ้น...แต่ดีดไม่ขึ้น โชคดีที่เสิ่นอี๋เฟิงช่วยพยุงให้ยืนตรงได้ นางหรี่ตามองสำรวจ

“พลังของม่านอาคมกำลังปั่นป่วน”