กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 20 นี่มันข้ามเคราะห์ชัดๆ เคราะห์เสียเงิน
ครึ่งชั่วยามต่อมา ณ หอพันค้อน
ตาแก่หน้าแดงกำลังถือพัดสาน ฮัมเพลงเบาๆ พลางหลับตาพักผ่อน พอเห็นว่าเป็นจู้จิ่วเกอมา ก็ไม่แม้แต่จะลืมตาขึ้น
“มาทำไมอีก ที่นี่ข้าไม่มียาแก้เสียใจขายหรอกนะ”
“ท่านผู้อาวุโสพูดอะไรอย่างนั้นเจ้าคะ!” จู้จิ่วเกอดันตัวเสิ่นอี๋เฟิงไปข้างหน้า พลางยิ้มแห้งๆ อย่างร้อนตัว “ท่านดูสิ ศิษย์ข้าใช้วัตถุดิบจากร้านท่าน ตอนนี้กลายเป็นผู้บำเพ็ญขั้นหลอมปราณแล้วนะเจ้าคะ ข้าเลยพาเขามาขอบคุณท่านเป็นพิเศษเลย”
ตาแก่ลืมตาขึ้นข้างหนึ่ง กวาดตามองเสิ่นอี๋เฟิงแวบหนึ่ง แล้วก็หลับตาลงตามเดิม
“วัตถุดิบตั้งหกหมื่นหินปราณชั้นสูง ถ้าเขายังชักนำลมปราณไม่ได้ เจ้าก็ไม่ควรพามาหาข้าหรอก ควรพาไปหาหมอมากกว่า”
รอยยิ้มของจู้จิ่วเกอค้างเติ่งอยู่บนหน้าทันที