ตอนที่ 16 กอบกู้ตัวร้าย

ตอนที่ 16 กอบกู้ตัวร้าย

โหยหา……กระบี่งั้นเหรอ

หัวสมองของเสิ่นอี๋เฟิงมึนเบลอไปหมด

รอบกายมืดสนิท เงียบสงัดไร้สรรพเสียง

เขานึกถึงสุสานกระบี่ของตระกูลเสิ่น นึกถึงตอนที่เสิ่นชิงซานเคยจับมือสอนเขาฟันกระบี่แรก

แต่ไม่นานภาพพวกนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยใบหน้าหน้าไหว้หลังหลอกอันดุร้าย รอยยิ้มลำพองใจของหญิงผู้นั้น แล้วก็กริชเล่มนั้นที่กรีดเนื้อเขา ควักกระดูกกระบี่ของเขาออกมาทั้งเป็น

ความแค้น ความไม่ยอมจำนน ความโกรธเกรี้ยว ความรู้สึกด้านลบมากมายนับไม่ถ้วนแทบจะกลืนกินเขาจนหมดสิ้น

ไม่ เขาจะไม่ยอมเป็นไอ้สวะที่ต้องนอนรอให้คนอื่นมาเชือดอีกต่อไปแล้ว

เขาต้องแข็งแกร่งขึ้น

เขาต้องทำให้คนพวกนั้น ชดใช้กรรมให้สาสม!